Nieuws



Loek Caspers overleden

Op 8 augustus 2019 overleed in Den Haag Loek Caspers ofs. Zij werd geboren op 3 juli 1924 in Driebergen als Nellie Cato Caspers, roepnaam Elsa. In de oorlog werkte ze bij het verzet onder de schuilnaam Loek – een naam die ze ook daarna is blijven gebruiken.

Loek is in 1943 zelf ondergedoken, maar bleef actief. Zij bracht joodse kinderen naar onderduikadressen, was lid van een knokploeg, hielp geallieerde strijders en piloten, en leerde met wapens en springstoffen om te gaan. Na de oorlog tot november 1945 werkte Loek in het leger, bij de Binnenlandse Strijdkrachten.

In de jaren erna maakte Loek het lyceum af en heeft ze medicijnen gestudeerd in Utrecht. Haar studie liep vertraging op door ernstige rugklachten, de ziekte van Pfeiffer en wachttijden tussen de coschappen. Uiteindelijk heeft Loek in 1957 haar artsexamen gehaald. Ze was Nederland helemaal zat, onder meer omdat verzetsmensen na de oorlog met de nek werden aangekeken, en vertrok naar Engeland waar ze is opgeleid tot anesthesist. Hier kwam ze in aanraking met de Anglicaanse Franciscaanse Derde Orde. Bij haar professie formuleerde ze – zoals daar gebruikelijk was – een aantal voornemens om concreet gestalte te geven aan haar lidmaatschap. Het briefje met deze voornemens heeft ze, samen met de Leefregel, tot op het laatst bewaard; ze liet ze zien toen een paar leden van de OFS haar enkele weken voor haar overlijden bezochten.

In 1963 is Loek teruggegaan naar Nederland om voor haar zieke moeder te zorgen (haar vader was toen al overleden). Ze ging werken als anesthesist. Na een auto-ongeluk rond 1973 waarbij ze haar enkel brak, kon ze niet lang meer staan. Daarom heeft ze de specialisatie Sociale geneeskunde gedaan, een opleiding van vier jaar. Ze schreef een scriptie over geneesmiddelengebruik bij vrachtwagenchauffeurs, die in 1979 veel aandacht kreeg. Tot dat moment was er nog geen aandacht voor de invloed van medicijnen op rijvaardigheid. Loek heeft tot haar pensioen gewerkt bij de Gemeenschappelijke Medische Dienst. Na haar pensionering werd Loek lid van de Raad Uitkeringen Burgeroorlogsslachtoffers en schreef ze een aantal boeken over het verzet tijdens de oorlog.

Loek kwam in contact met de broederschap van de OFS in Den Haag. Haar anglicaanse professie werd door de rooms-katholieke OFS niet erkend. Op 23 april 1998 heeft ze toch weer professie gedaan, maar voor haar was de eerste – anglicaanse – professie ‘de echte’. Loek vond het maar onzin dat haar eerste professie niet werd erkend, ‘Nederlanders denken altijd dat ze het beter weten’.  Toen enkele jaren later de broederschap Den Haag werd opgeheven, deed dit Loek veel verdriet. Ze had regelmatig contact met Fons Sijben ofmconv. Na diens overlijden verwaterde het contact met de OFS. Toch bleef ze een betrokken lid en door het lezen van de Doortocht bleef ze op de hoogte van het wel en wee van de orde.

Loek kerkte en werkte als vrijwilligster bij de Engelstalige Church of Our Saviour in Den Haag. In deze kerk vond op 16 augustus de uitvaartdienst plaats, waarna haar lichaam te rusten is gelegd op de begraafplaats in haar geboorteplaats.

Mariette Fleur ofs

Activiteiten